"Ik zal er zijn!"


Update 19 oktober tot 1 november 2025 

Lieve allemaal,

In de weken die achter mij liggen heb ik niet zoveel meegemaakt, maar merk dat ik steeds een beetje meer moet inleveren en minder kan dan voorheen. Ik word ook benauwder doordat de pleuravocht achter de longen weer aan het toenemen is.

Zaterdag 19 oktober

Met Koos naar de samenkomst van Shamar, waar het gezellig was en het eten lekker smaakte. 

Ruth bad voor mij – dat ik minder moest worden en de Heer Jezus meer in mijn leven.



Zondag 20 oktober

Met Koos met de auto naar de duinen van Hoek van Holland. De auto bij de zeetoren geparkeerd en naar de afslag Vluchtenburg gewandeld. Het was mooi weer met een prachtige blauwe lucht. Ik heb korte stukjes gelopen en mij verder in de rolstoel laten rijden.

 

Dinsdag 21 oktober

Had ik een goed gesprek met de huisarts en daarna de FMO Fysiotherapie. 

(Move On). Daar moest ik eerst oefeningen doen en vervolgens tien minuten op de loopband.  Het is voor mij nu belangrijk om in beweging te blijven, en te doen wat ik nog kan. 

Woensdag 22 oktober

Was een hele gezellige dag – ik ging op bezoek bij mijn dochter Inge en de kleinkinderen, die herfstvakantie hadden.
Een van hen had die dag voetbaltraining, waarna we nog een klein uitje maakten voor de frisse lucht en samen naar de bakker liepen.  


Donderdag 23 oktober

Koos neemt mijn vrijwilligerswerk bij de Zonnebloem over. Hij reed de cliënte naar de slager, bracht haar thuis en haalde vervolgens mij op. Toen hebben we gezellig bij die cliënte thuis koffiegedronken.

Vrijdag 24 oktober

Koos voelde zich vandaag niet erg lekker, vermoedelijk heeft hij iets verkeerds gegeten. Brigitte kwam op bezoek en hebben wij vijf spelletjes Rummikub gespeeld. 

En het werd 4-1.  Ik heb vier keer gewonnen, Brigitte een keer.

Zaterdag 25 oktober

Naar de samenkomst in Shamar en na afloop zoals altijd samen eten. Ik had toen een heel fijn gesprek met Elisabeth en Jan Willem.

 

Zondag 26 oktober

Een rustige dag met veel regen, wind en af en toe even de zon.   Het resultaat van die dag was een prachtige foto van een dubbele regenboog boven Honselersdijk.
 

Ook het eten gaat niet meer zoals ik gewend was. Vroeger kon ik altijd een normale portie in een keer op, maar dat lukt nu niet meer. Ik verdeel de maaltijden nu in kleine porties. Het is net of er een blokkade zit waardoor het eten niet meer zakt. Omdat ook de kortademigheid toeneemt heb ik weer een afspraak bij de huisarts gemaakt.

Maandag 27 oktober

Bezoek aan de huisarts.  Diagnose: weinig buikvocht, wel vocht achter de longen. Zij verwees mij door om een longfoto te maken.

Dinsdag 28 oktober

Naar het specialistische team die een foto van de longen maakte. Een telefonische afspraak met de longarts gemaakt voor woensdag 29 oktober.  Na de foto gelijk door naar de oncologische fysiotherapie waar ik vier keer drie minuten op de loopband heb gelopen met een minuut pauze tussen de sessies door.

Woensdag 29 oktober

Jannie kwam op bezoek op het moment dat de longarts belde. De arts vertelde dat er weer veel vocht achter mijn longen zit. Ik kon kiezen uit verschillende behandelwijzen:

1.  Tot maximaal 1.5 liter pleuravocht afnemen

2.  Een paar dagen ziekenhuis opname. Ze plaatsen een drain die het vocht geleidelijk afvoert. Er kan dan veel meer vocht worden weggehaald.

Ik vroeg de longarts om advies – die adviseerde optie nummer 2.

Donderdag 30 oktober

Vandaag kreeg ik bericht dat ik op vrijdag 31 oktober om 11 uur opgenomen wordt om de behandeling met de drain te ondergaan. Ik ga dan naar het Reinier de Graaf Gasthuis in Delft.

Vandaag genieten we van het gezellige tuincentrum Ockenburg, waar ik Brigitte en haar dochter Cindy ontmoette.  Samen hebben we iets gedronken, en weer even bijgepraat.

Vrijdag 31 oktober en zaterdag 1 november

En zo lig ik dus opnieuw (net als vorig jaar december) in het ziekenhuis om het longvocht af te laten voeren. 

Wat is er in het afgelopen jaar veel gebeurd. Diepe dalen, hoopvolle pieken, maar nu ben ik toch aan de laatste fase van mijn leven begonnen.

De Heer is mijn kracht en steun. Koos en ik zijn heel dankbaar voor jullie gebeden, bemoedigingen, meeleven en lieve berichtjes.

We houden jullie op de hoogte!

Veel liefs van Koos en Wilma 







 

 


Reacties

Populaire posts van deze blog

Verdrietig

Verminderde krachten

Een storm zonder weerbericht