Lichtpuntjes


Vrijdag 31 oktober 2025 :

Het viel vandaag niet mee in het ziekenhuis.

Om 11.30 uur is de drain geplaatst. Daarna kwam er tot 3x 500 ml vocht vrij, wat binnen een 30 minuten gebeurde. Dit veroorzaakte bij mij prikkelhoest en me niet lekker voelen, duizelig e.d. 

Om 13.00 uur belde mijn dochter Nathalie uit Wales. Ze had een half uur lunchpauze en een half uur vrij en we hebben gepraat. Helaas hapert de internetverbinding dus steeds 5 minuten praten en dan haperen en weer praten, dat was niet ideaal.  

Om 15.00 uur had ik een belafspraak met Arli en Dirrie, goede vrienden van Koos en mij. 

Om 17.30 uur werd de drain weer aangezet. Deze keer is het rustiger, nu na 1 uur 300 ml kwijt, dit is te doen en nu kan de drain aan blijven. Er is 1850 ml vocht verwijderd. Dit gaf wel meer lucht, waardoor het lopen weer beter gaat.

Alleen begint de tumor in de buik ook meer op te spelen. Ik voel nu een bult vlak onder mijn middenrif.

Vorige week zondag kon ik bijna geen eten binnenkrijgen. Nu kan ik nog maar kleine porties per dag eten. Ook de ontlasting kwam moeilijk op gang. Door een zakje Movicol extra gaat dit nu beter.

De afgelopen week hebben we 4x in de duinen van Kijkduin gewandeld, heerlijk in de zon. Ik zit in de rolstoel, waardoor we nog leuke dingen kunnen doen.

Die nacht kon ik niet in bed liggen, maar ik was aangesloten op de drain, te veel pijn. Ik heb 2 stoelen gepakt en op een stoel gaan zitten en op de andere stoel mijn benen gelegd. En op die stoelen is de rugleuning laag dus je hebt voor je hoofd geen steun. Maar door te zitten had ik wel minder pijn.

Maar op gegeven moment werd het echt bedtijd en heb ik tegen een verpleger gezegd: ga het toch maar een paar uurtjes liggen op bed.  En dat heb ik ook gedaan. Maar ik had wel pijn. Niet veel geslapen, regelmatig wakker geweest en een andere houding geprobeerd. Om 05.00 uur die ochtend toch weer op de stoel gaan zitten. Kortom dus steeds gewisseld tussen stoelen en het bed. Met tussenpozen wel geslapen, steeds een uurtje wakker en weer verder slapen.

Zaterdag 1 november: 

Op de röntgenfoto was te zien dat het vocht uit de longen weg was. De drain kon er nu uit.  Gewacht met Koos bellen tot de kerkdienst in Shamar afgelopen was (die ik online gevolgd heb) want Koos was daar ook. Tijdens de dienst van Shamar werd het avondmaal gevierd. 

Hij is mij na de dienst meteen komen ophalen. Het was erg druk op de weg.  Froukje en Hette, goede vrienden van ons uit Friesland, wilden na de dienst op bezoek komen. Het was even zoeken waar we elkaar zouden ontmoeten, maar vanwege de drukte op de weg werd het toch bij ons thuis. Zo konden we rustig met elkaar praten en ook namen ze spullen mee zodat we het avondmaal konden vieren.  We vierden samen avondmaal, dat was heel fijn en speciaal. 

Zondag 2 november:

Die nacht heel goed en diep geslapen.  Helaas kan ik geen eten binnenkrijgen, ik probeer het wel.

Maandag 3 november: 

Telefonisch contact met de huisarts.  Ik heb hem verteld hoe mijn week is verlopen en welke problemen er zijn. En dat ik weer thuis ben.  Zijn advies was kleine beetjes eten en over de dag te verdelen en niet te forceren.

Dinsdag 4 november:

Dinsdag weer naar de vervanger van de huisarts geweest in verband met de ontlasting, die stagneerde. De 1e dag na het ziekenhuis wel ontlasting gehad en nu op dit moment even niet. Nu moet ik een extra zakje Movicol gaan nemen zodat de ontlasting wel op gang blijft.  

Het is mooi weer dus 's middags naar de duinen geweest van Park Ockenburg. Ik in de rolstoel en Koos duwt mij. Het was ook best een beetje fris dus ook af en toe gelopen.


Op de terugweg kwamen we bekenden tegen - Teun en Alie Boekestijn.  We hebben even met hen een praatje gemaakt.

Woensdag 5 november:

Opnieuw naar Ockenburg geweest, ik in de rolstoel en Koos die mij duwde. Eerst hebben we door het bos gewandeld en toen door de duinen. 

Donderdag 6 november:

Heerlijk gewandeld, mooi weer, en met de auto naar de Haagsche Beek (restaurant) daar hebben Koos en ik door de duinen gewandeld Koos achter de rolstoel en ik er in. Opnieuw kwamen we een bekend echtpaar tegen, Rien en Gerrie Otto, en maakten een gezellig praatje.

Vrijdagochtend 7 november:

In de ochtend kwamen onze vrienden, Aad en Ingrid Ris, uit Sliedrecht op bezoek.

Heerlijk weer vandaag en eropuit naar de Haagsche Beek en nu af en toe uit de rolstoel kijken wat ik nog kan.  1  kilometer lopen en dan weer uitrusten in de rolstoel en weer 1 kilometer lopen en vervolgens weer in de rolstoel.  Ja, ze hebben 1850 ml vocht weggehaald, dan moet je toch wel meer kunnen doen. Koos heeft de foto’s van deze middag op mijn weblog gezet op vrijdag 7 november.    

Zaterdag 8 november.

Niet naar Shamar te druk voor mij - te veel mensen en het is een lange zit. Er was gastspreker, Will Jo Berens van de organisatie Lema’Ancha.

In de middag naar de Delft Messiaanse gemeente.  Het is een kleine knusse gemeente, de spreker was Klaas Goverts. Hij sprak over de Parasja. Genesis 18: 1- 22 en exodus 18: 7 -10.   Het was echt een hele fijne dienst. En ook een heel goed woord. Hij legde veel uit aan de hand van de oorspronkelijke Hebreeuwse tekst. De uitleg van de Hebreeuwse woorden spraken mij heel erg aan en waren een eyeopener.  Vanuit hun tentopening keken de Israëlieten op de tabernakel.  Toen Mozes de Tabernakel binnenging om te bidden daalde de Heere God in de wolkkolom neer. Hij sprak met Mozes zoals een mens met een ander mens spreekt. En het volk dat voor hun tentopening stond, boog zich neer.  Daarna ging hij weg, maar zijn dienaar Jozua, de zoon van Nun, verliet de tent niet. In Genesis 18: 1- 22 stond Sarah voor haar tentopening en hoorde de Engel des Heren zeggen dat Hij over een jaar terug zou komen en dat zij een zoon zou hebben. Zo bijzonder. Ik was erdoor geraakt.


Zondag 9 november:

In de ochtend heb ik de dienst online gekeken van Shamar en 's middags naar de Haagsche Beek, waar we opnieuw in de duinen gewandeld hebben. 

 

Maandag 10 november:

Vaste maandag belafspraak met de huisarts en hem verteld hoe het gegaan is de afgelopen week. Ik heb veel pijn en daarom heb ik een voedingskussen gekocht Daar lig ik dan op.  De tumor in mijn buik groeit en drukt tegen mijn longen, waardoor ik benauwd ben.

De eerste uren van de dag gaat het nog wel maar na 16.00 uur wordt het minder fijn. Ik slik de langwerkende versie van Oxycodon, maar daarnaast heb ook kortwerkende Oxycodon die is om erge pijn weg te drukken.  En een pil tegen de misselijkheid. 

Sinds zondag gaat het eten beter en de ontlasting is ook weer regelmatig.

Dinsdag 11 november 

Kapster Tessa kwam bij ons thuis voor een knipbeurt. Mijn haar
wordt erg dik, ze heeft het uitgedund. Gevolg was dat ik overal kleine haartjes had zitten. Na haar bezoek eerst mijn haren gewassen en de kleding uitgeklopt.

Woensdag 12 november:

Koos en ik zijn naar de markt geweest. Bij een kraam kwam vriendin Elly Hofland tegelijkertijd aanlopen, stonden we beiden bij de kraam. Hier even een gezellig praatje gemaakt.

 

Donderdag 13 november:

In de ochtend naar de Gamma en om 14.00 uur kwam Jannie Bakker. We hebben met plezier Rummikub gespeeld. 

Ondanks de pijn zijn de lichtpuntjes ook aanwezig. Door eropuit te gaan zorgt voor kwaliteit van leven. De uitjes, romantisch filmpje in de avond samen met Koos kijken en de wandelingen, de markt en de bezoekjes zijn voor mij allemaal lichtpuntjes.

Vrijdag 14 november

Koos ging de Suzuki op zijn naam zetten. Nu was dat met de RDW zo geregeld.
Wij dachten dat het overzetten van de verzekering ook zo was gebeurd, maar wat viel dat tegen. Voor 10 uur hadden we dit willen regelen, maar dat kon zo maar niet. We moesten een mail sturen en dan zouden we tegen de avond een reactie krijgen. Maar helaas tot heden aan toe heeft Inshared nog niet gereageerd. Gevolg is dat voor de RDW de auto op Koos zijn naam staat en bij Inshared staat de auto op mijn naam.

Zaterdag 15 november

Vandaag is het een bijzondere dienst bij Shamar omdat Jack en Inge 2 weken naar Papua gaan o.a. om een school te ondersteunen. Dit betekent een extra lange dienst. 

Vanwege de verzekeringstoestanden durft Koos nu niet in onze auto te rijden, maar gelukkig kunnen we meerijden met Danny. Dit betekende wel dat we niet zelf konden bepalen hoelang we blijven.

Achteraf zijn we beiden blij dat we toch naar Shamar zijn geweest en onze vrienden weer hebben gezien en onze strubbelingen konden vertellen. 

Het is een lang verhaal geworden, maar ik wilde toch de ups en downs met jullie delen,EN de lichtpuntjes. Voor jullie, die meeleven, kan deze informatie helpen om specifiek voor ons te bidden. 

Dank voor jullie meeleven, jullie steun en bemoedigingen. Die hebben Koos en ik heel hard nodig!



 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Verdrietig

Verminderde krachten

Een storm zonder weerbericht