Heftige week

 

Zondag 23 november 2025

Het gaat niet zo goed met mij. Minder kracht, gevolg, moeite met traplopen en kousen aan doen. Morgen maar even kijken hoe nu verder?

Als de zorg te zwaar wordt voor Koos toch maar besluiten voor een hospice of de Kreek en dan hopen dat er een plaatsje vrij is. Mijn krachten nemen af maar ondanks dat toch nog gisteren naar de dienst van Shamar geweest. Ik vind de bidstond vooraf en de dienst belangrijk. Na de dienst gelijk naar huis.  Het Woord dat ik samen met Koos hoorde ging over het voortdurend bidden. Het was heel bemoedigend. 

Maandag 24 november 

Vanaf vandaag zorgt Koos dat de informatie over mij bij Petra komt. De stijl van vertellen wordt daardoor ook anders.

Vandaag kwam geheel onverwachts om 12.30 uur dokter Bouman op bezoek - een hele lieve dokter. En dat terwijl ze in verband met familieomstandigheden tot 2 december niet zou werken.

Ze onderzocht Wilma en constateerde dat haar buik vol vocht zat. Dit moest gedraineerd worden. Vervolgens zei ze: "Het wordt tijd dat je gaat nadenken over twee opties.  De eerste is een bed laten komen met alle accessoires en hulpmiddelen. Thuiszorg vanaf 19.00 uur tot in de kleine uurtjes.

Heel heftig. Daar hadden wij niet zoveel interesse in omdat we iedere keer moeten afwachten wanneer de thuiszorg komt opdagen.

De tweede optie was hospice. Dokter Bouman zou gaan onderzoeken waar Wilma terecht zou kunnen en wanneer er plek is. Dat zou in Gravenzande of Naaldwijk zijn.  “Ik bel je terug nog deze middag, “ beloofde ze.

Ruim een uur later belde ze terug. "Je kunt terecht in Hospice Beukenrode in Naaldwijk."

Dat was een gebedsverhoring. Ongelofelijk zo snel en geen wachtlijsten.

*****************************

Het hospice Beukenrode biedt zorg aan mensen die een korte levensverwachting hebben (van maximaal ongeveer 3 maanden) en aan hun naasten. Op de locatie van Tijnplein kunnen er 5 gasten tegelijkertijd ontvangen worden. Vrijwilligers zijn dagelijks aanwezig om de gasten te ondersteunen en er is een verpleegkundige aanwezig. Omdat het oorspronkelijke gebouw aan de Dijkweg 47 wordt uitgebreid, vanwege de toenemende vraag naar hospicezorg, bevindt het zich tijdelijk op het Van Tijnplein 35. 

Dinsdag 25 november

Tussen 10 en 11 uur moesten we ons melden bij Hospice Beukenrode te Naaldwijk op het van Tijnplein 35. Heel bijzonder zo snel als alles ging.  Het was ongelofelijk druk die dag: introductie, verpleegkundig en huishoudelijk personeel, contracten tekenen. En de huisregels doornemen. Eigenlijk te druk voor Wilma, toen al.  Zoveel mensen om kennis mee te maken.

En tot slot kwam, als bonus, dokter Bouman langs om persoonlijk poolshoogte te nemen. Daarna trok zij zich terug met een verpleegkundige om de medicijnverstrekking te bespreken.

Woensdag 26 november

Om 10.30 ontvingen we de eerste gasten in het hospice om – onze vrienden Aad en Ingrid Ris uit Sliedrecht.

Om 13.00 moesten wij ons melden bij de afdeling oncologie Reinier de Graaf ziekenhuis te Delft.  Eerst de echo en daarna het aanprikken van de drainage - een hele lange slang met een zak waar 2 liter vocht in kan.

In totaal werd er 2x 2 liter en nog eens halve liter opgevangen en toen moest Wilma met haar rollator de gang op om te lopen zodat ook de laatste druppels eruit kwamen.

Het laatste druppeltje kwam eruit om 16.30 en pas een uur later mochten we de verpleegkundige roepen. De zak en slang weden pas om 18.30 verwijderd. Een kleinere sonde met zak kwam daarvoor in de plaats die 48 uur moest blijven zitten. De verpleegkundige van het hospice zou deze dan verwijderen.

Uiteindelijk bleek dat de acht (!) uur wachttijd pas vanaf 16.30 uur in ging – dan zouden we pas om 23.30 uur toestemming krijgen om weg te mogen. En al die tijd kregen we geen eten en geen drinken. We hadden er echt geen zin in om zo laat weer in het hospice aan te komen.

Wilma zei: "Zit ik een hospice en ik kom dan ook veel te laat binnen. Ik moet op tijd mijn medicijnen innemen." Het was ons ook niet medegedeeld dat het zo lang zou gaan duren - heel gebrekkige informatie die wij hebben gekregen.

Gebeld met het hospice dat het  later kon worden dan 23.30 uur, waarop de verpleegkundige zei: "O, had dat eerder gezegd dat u in een hospice verblijft, dan hadden we u veel eerder losgekoppeld en naar huis gestuurd. Want daar kunnen ze je ook heel goed helpen….”

En zo mochten we gelukkig al om 19 uur naar 'huis' waar we een uur later aankwamen. Wat waren we dankbaar dat we soep met boterhammen kregen, want we hadden sinds het ziekenhuis niets meer gegeten en gedronken.

Ik (Koos) heb toen ik thuiskwam nog heerlijk voor mezelf gekookt. Even ontspannen!

Donderdag 27 november 

Vanochtend kwam onze vroegere voorganger - Teun van der Lugt, die ons getrouwd heeft en onze kinderen heeft opgedragen. Hij heeft ons veel begeleid en hij begeleidt mij nu. Hij is mijn ruggespraak, mijn steun en toeverlaat.  Wilma krijgt veel steun maar ik heb het ook nodig en Teun heeft het zelf aangeboden.

Ik kan hem regelmatig bellen en dan komt hij naar mij toe. Soms neemt hij mij mee naar het strand en trakteert hij mij op koffie en gebak. Ik word dan echt verwend en dat is echt fijn.

Hij zal in de afscheidsdienst van Wilma een belangrijke taak vervullen.  Samen met Jack van de Tang, Elisabeth of Jan Willem. 

Jannie Bakker kwam tegen 14.00 uur en samen hebben we een kladverslag opgesteld. Wilma, die laat nog aan het rusten was, heeft tijdens het verslag in alle rust haar lunch opgegeten.  

Na het notuleren hebben we nog met zijn drieën een paar spelletjes rummikub gespeeld. En we hebben allemaal een keer gewonnen. Even voor 16:00 uur is Jannie weg gegaan omdat Wilma moe was.

Om 16.30 kwam onze dochter Inge langs. Ze bleef een uurtje bij Wilma, waarna Wilma's avondprogramma begint: uitrusten en wordt ze geholpen door alle hulpverleners in het hospice.  Die zijn fantastisch.

Ik ging naar huis waar ik meer dan genoeg te doen had: belastingpapieren controleren, abonnementen opzeggen, daar zijn we met zijn tweeën ook nog mee bezig geweest. Goed in de gaten houden of het goed gaat met de overschrijving van de autoverzekering van Wilma naar mij. 

En gisteren,vrijdag, om tien uur was ik er weer in het hospice bij Wilma.

We houden jullie op de hoogte.

Groetjes Koos